Burak cukrowy to dwuletnia roślina z rodziny szarłatowatych, uprawiana jako jednoroczna na korzeń bogaty w sacharozę o zawartości od szesnastu do dwudziestu procent, stanowiący surowiec dla cukrowni produkujących cukier biały. Powierzchnia uprawy buraków cukrowych w Polsce wynosi około dwustu trzydziestu tysięcy hektarów, w pełni zakontraktowanych z grupami producentów współpracującymi z cukrowniami Krajowej Spółki Cukrowej oraz Pfeifer i Langen. Burak cukrowy jest siany siewnikiem precyzyjnym w terminie od końca marca do końca kwietnia, w rozstawie rzędów czterdziestu pięciu centymetrów z odstępem w rzędzie od osiemnastu do dwudziestu jeden centymetrów, normą wysiewu od stu czterdziestu do stu sześćdziesięciu tysięcy nasion na hektar. Plony korzeni osiągają od sześćdziesięciu do osiemdziesięciu ton z hektara, a polaryzacja cukru w korzeniach wynosi przeciętnie siedemnaście do osiemnastu procent.
Buraki cukrowe (uprawa)
Roślina okopowa uprawiana na korzeń bogaty w sacharozę do produkcji cukru spożywczego.