Owies to jednoroczne zboże jare z rodziny wiechlinowatych, w Polsce uprawiane na powierzchni około czterystu pięćdziesięciu tysięcy hektarów, głównie w rejonach o trudniejszych warunkach klimatycznych takich jak Podlasie, Mazury i Beskidy. Cechami wyróżniającymi owies są tolerancja na zakwaszenie gleby pH poniżej sześć, mniejsze wymagania nawozowe, krótki okres wegetacji wynoszący około stu dziesięciu dni oraz odporność na choroby zbóż dzięki czemu owies dobrze sprawdza się w gospodarstwach ekologicznych. Ziarno owsa jest wartościowym składnikiem mieszanek paszowych dla koni, bydła i trzody chlewnej, a po olejeniu i odplewieniu znajduje zastosowanie w przemyśle spożywczym jako płatki owsiane, mąka owsiana czy mleko owsiane. Plony owsa wynoszą od trzech do pięciu ton z hektara. Owies jest dobrym przedplonem dla roślin okopowych oraz roślin motylkowatych.
Owies (uprawa)
Zboże jare odporne na niesprzyjające warunki, wykorzystywane w żywieniu zwierząt i ludzi.