Płodozmian czteropolowy to klasyczny system zmianowania roślin uprawnych w cyklu czteroletnim, znany historycznie jako płodozmian norfolski. Tradycyjna sekwencja obejmuje okopowe w pierwszym roku takie jak ziemniaki lub buraki, zboże jare w drugim roku najczęściej jęczmień jary, roślinę motylkową w trzecim roku takie jak koniczyna lub lucerna oraz zboże ozime w czwartym roku najczęściej pszenicę. Płodozmian czteropolowy zapewnia korzystne następstwo roślin z punktu widzenia gospodarki azotem, ponieważ motylkowate wzbogacają glebę w azot symbiotyczny, a poprzedzające okopowe pozostawiają pole w dobrej strukturze. Rośliny okopowe wymagają intensywnej uprawy i ograniczają zachwaszczenie pola, co korzystnie wpływa na późniejsze zboża. Współcześnie pełny płodozmian czteropolowy jest modyfikowany w zależności od warunków glebowo-klimatycznych i opłacalności poszczególnych upraw.
Płodozmian 4-polowy
Klasyczny czteroletni cykl płodozmianowy obejmujący okopowe, zboże jare, motylkowate i zboże ozime.