Międzyplon ozimy to roślina wysiewana jesienią, najczęściej w sierpniu lub wrześniu, przezimowująca na polu i wegetująca aż do wiosny przed siewem rośliny jarej. Międzyplony ozime dzielą się na wymarzające ginące w czasie mrozów takie jak gorczyca, owies, facelia, łubin czy słonecznik oraz nieprzezimujące takie jak żyto, pszenżyto, rzepik ozimy czy wyka ozima, które wymagają mechanicznego zniszczenia przed siewem rośliny jarej. Główne funkcje międzyplonu ozimego to ochrona gleby przed erozją wodną i wietrzną w okresie zimowym, ograniczenie wymywania azotu, kumulacja składników pokarmowych w biomasie roślin oraz wzbogacenie gleby w materię organiczną po przyoraniu wiosną. Mieszanki wielogatunkowe oferują dodatkowe korzyści jak struktrurotwórcza działalność korzeni o różnej głębokości oraz zwiększona bioróżnorodność pola.
Międzyplon ozimy
Roślina siana jesienią i przezimowująca w celu ochrony gleby do uprawy roślinami jarymi wiosną.