Międzyplon ścierniskowy to roślina wysiewana po zbiorze plonu głównego, najczęściej zboża jarego, na nieprzeoranym ścierniej w okresie od końca lipca do połowy sierpnia. Krótki okres wegetacji do nadejścia mrozów wymusza wybór gatunków szybko rosnących i wytwarzających znaczną masę zielonej części w krótkim czasie. Najczęściej stosowane gatunki to gorczyca biała, facelia błękitna, rzodkiew oleista, peluszka, łubin wąskolistny oraz mieszanki wielogatunkowe zawierające rośliny motylkowate, krzyżowe i trawiaste. Międzyplon ścierniskowy może być przyorany jako zielony nawóz przed siewem rośliny ozimej, pozostawiony na zimę jako ochrona przed erozją lub spasony w gospodarstwach zwierzęcych. Stosowanie międzyplonu ścierniskowego ogranicza wymywanie azotu o pięćdziesiąt do osiemdziesięciu kilogramów na hektar i poprawia bilans próchnicy.
Międzyplon ścierniskowy
Roślina wysiewana po zbiorze zboża na ściernisku, zwykle przyorywana lub pozostawiana na zimę.