Rośliny strączkowe w płodozmianie

Rośliny strączkowe w płodozmianie pełnią kluczową rolę w gospodarce azotem dzięki symbiotycznym bakteriom z rodzaju Rhizobium żyjącym w brodawkach korzeniowych, które wiążą azot atmosferyczny i udostępniają go roślinie. Po zbiorze rośliny strączkowej w glebie pozostaje od trzydziestu do nawet stu kilogramów azotu na hektar w formie organicznej w resztkach pożniwnych, co ogranicza zapotrzebowanie na nawożenie mineralne pod roślinę następczą. Do roślin strączkowych zalicza się bobik, łubin wąskolistny, żółty i biały, grochodrzew siewny, soję, fasolę, ciecierzycę oraz wieloletnie koniczyny i lucerny. Włączanie strączkowych do płodozmianu poprawia również strukturę gleby dzięki głębokiemu systemowi korzeniowemu oraz ogranicza presję chorób grzybowych zbóż. Z tego względu strączkowe uznawane są za rośliny strukturotwórcze i są wspierane finansowo przez ekoschematy WPR.