Resuscytacja krążeniowo-oddechowa (RKO) to procedura ratownicza wykonywana przy zatrzymaniu krążenia, polegająca na rytmicznym uciskaniu klatki piersiowej i prowadzeniu wentylacji w celu podtrzymania krążenia krwi i dotlenienia mózgu do czasu przybycia zespołu ratownictwa medycznego. U dorosłego stosuje się tempo 100-120 uciśnięć na minutę, głębokość ucisku 5-6 cm, w cyklach 30 uciśnięć / 2 oddechy ratownicze. Ważne jest minimalizowanie przerw w uciśnięciach, ponieważ każda przerwa znacznie zmniejsza skuteczność krążenia generowanego sztucznie. Opiekun rozpoczyna RKO po stwierdzeniu braku przytomności i braku prawidłowego oddechu, jednocześnie wzywając pomoc (lub zlecając jej wezwanie osobie obecnej). W placówkach z dostępem do AED należy włączyć defibrylator jak najszybciej i postępować zgodnie z poleceniami głosowymi urządzenia. RKO to umiejętność wymagająca regularnego treningu praktycznego na fantomach.
RKO (resuscytacja krążeniowo-oddechowa)
Procedura postępowania przy zatrzymaniu krążenia obejmująca uciskanie klatki piersiowej i wentylację